PAROCHIE-BLAD IN voor RU EN Ei’ 8, J5 Sb- I Jl Men denkt er goed over na! L’' augustus 198S SACRAMENT VAN DE DOOP 1 vensi ment van PRIESTERSCHAP Lisdonk iiimacher lemen uw pastors B. Rentmeester H. Schumacher. Het is een hele beslissing als ouders overgaan tot doop van hun kind. Met de tekenen van water, zalf en licht ne men ze hun kindje op in de kerkge meenschap waar ze zelf van harte deel SACRAMENT VAN SCHULD ERKENNING EN VERGEVING van uit maken. De inspiratie die ze zélf als volwassenen opdoen uit hun gelovi ge bezinning binnen de kerkgemeen schap op God en Jezus en hun goede Geest willen ze aan hun kind niet ont houden. CTIE tadres: uws-Wouters, Heistraat 72, KERK MARIA MAGDALENA PASTORS B. Rentmeester H. Schumacher SACRAMENT VAN DE EUCHARISTIE Je Eerste Communie doen is een hele gebeurtenis. Van dan af mag ook jij helemaal meedoen met de grote men sen die wekelijks aan de Tafel van Je zus deelnemen en die vandaaruit pro beren om in de week alles met elkaar en anderen te delen. «terwijding is een feestelijk te- armee de hele plaatselijke kerk- schap tegen iemand zegt: jij Ke voorganger zijn. Daarna zal tfoepene er zijn uiterste best weten doen om zijn priester- ,aar te maken door als een ech- °r(herder) zijn kudde voor te >ar meer vrede en gerechtigheid wereld. KERKDIENSTEN Zaterdag om 17.00 en 19.00 uur Zondag om 9.30 en 1.1.00 uur dinsdag - woensdag - donderdag om 19.00 uur SPREEKUREN PASTORS In Pastoraal Dienstencentrum. Ingang Kerkplein dinsdag 18.15-18.45 uur donderdag 18.15-18.45 uur SACRAMENT VAN HET HUWELIJK CHIEBIJDRAGE 1140477 ank: 14.51.03080 uur dhr. van Almen: maandag van 20.00-20.30 uur ofdstraat 58 ELIJK HUWELIJK (juni/juli) aspers en Conny Machielsen mans en Nelly Sprenkels Charrel en Tonnie Staps Gods nabijheid ervaren. Als mensen die daar gevoelig voor zijn dienen ze jou het Sacrament van de ernstig zieke toe. Ze zalven je met olie, als teken dat je nu en ook straks na je sterven in Gods liefde geborgen bent. Hoe je het ook draait of keert, echte liefde vraagt om tekens van liefde... anders gezegd: echte liefde moet blijken. Je kunt nog zo vaak zeggen dat je op iemand gesteld bent, maar als dat nooit echt blijkt als dat nooit een keer echt zichtbaar wordt... wat houdt dat ’op iemand gesteld zijn’ dan in!? Inderdaad, sympathie die je voelt voor de ander, gevoelens van genegenheid... die vragen erom naar buiten te komen, te blijken. Een bos bloemen, een stevige hand, een knipoog, een kus, een feestelijke slinger... het zijn allemaal ’gebaren’, ’dingen’ zo je wilt, die op hun manier zo goed vertellen wat er in je hart leeft aan gevoelens voor de ander.’ Al deze ’dingen’, hoe klein of eenvoudig ze misschien ook zijn, zijn prachtige tekenen van de liefde die we voor de ander voelen. In deze zin mogen we ook kijken naar wat we in onze kerk ’de sacramenten’ noe men; het zijn in wezen prachtige tekenen die ons ter beschikking staan om iets uit te drukken vanwat ons ten diepste bezighoudt ten aanzien van ons eigen bestaan, de mensen om ons heen en door hen heen ook ten aanzien van God zelf. Sacramenten zijn tekenen, zichtbare gebaren van iets waar we vol van zijn... Sa cramenten staan daarom ook niet op zichzelf, zoals ook het kusje dat moeder aan het kind geeft ook niet op zichzelf staat, maar een uitdrukking is van haar liefde die er allang van tevoren is en die er ook daarna zal zijn; het kusje staat er als het ware tussen in, is een samenvatting van die liefde die er altijd al is, een teken, weldadig en belangrijk, maar ingebed in dat groter geheel. Op eenzelf de wijze maken ook die sacramenten deel uit van iets groters, van iets wat er tevoren al is en wat daarna verdergaat. Zij zijn slechts een teken van dat grotere en niets meer en niets minder. Zo kun je ook begrijpen dat het eigenlijk tegen de aard van een sacrament ingaat om zomaar bediend te worden zonder dat er eigenlijk tevoren - om het zomaar eens te zeggen - naar toe gewerkt wordt of zonder dat daarna wordt waargemaakt waarvan dat sacrament een teken was. Stel voor: een kind viert voor de eerste keer het sacrament van de Eucharistie mee in die feestelijke Eerste Communievie ring, maar ervóór of erna is het kind niet of nauwelijks bij kerk en geloof betrok ken omdat het niet met de ouders regelmatig mee naar de kerk gaat... wat had die Eerste Communie dan voor zin! In wezen hing dat toch helemaal in de lucht. Het is hetzelfde dan wanneer iemand tegen jou ineens heel vriendelijk is en je van alles geeft terwijl hij vlak daarna niet of nauwelijks nog een boodschap aan je heeft... dan hoeft die eenmalige uitbundige vriendelijkheid toch ook niet! Zo is dat ook met sacramenten... ze kunnen niet losgemaakt worden van dat grotere geheel. Het is een teken dat er goed over wordt nagedacht wanneer er bij de mensen, die niet of nauwelijks meer een betrokkenheid voelen naar geloof en kerk, steeds meer het besef gaat groeien dat het dan eigenlijk ook heel weinig zin heeft, of eerlijk gezegd helemaal geen zin heeft, om b.v. toch hun kind te laten dopen of om toch voor de kerk te trouwen. Ze voelen zichzelf op deze manier veel eerlijker dan wanneer ze niet die sacramenten zouden ontvangen; vervolgens denkt men er ook in deze zin over na: is het ook niet veel beter naar de mensen toe the wél bij kerk en geloof betrokken zijn omdat er dan op die manier tenminste niet op een lichtvaardige manier met hun sacramenten en daardoor ook met henzelf als kerkgemeenschap wordt omgegaan. Het is positief dat men er goed over nadenkt door deze en andere ontwikkelingen komt er toch een bewustwording opgang, die zeker óók goede kanten heeft... in ieder geval dat duidelijk wordt wat een geweldige kracht er zit in sacramenten, die alles te maken hebben met onze opstelling in de maatschappij van vandaag. Vandaar dan ook dat we graag in het parochiejaar, dat nu na de vakantie begon nen is, in de maandelijkse afleveringen van ons Parochieblad telkens één van de sacramenten extra aandacht willen geven. We hopen dat dit voor ons allen verrijkend is. In deze aflevering maken we even kennis met alle zeven... dat is een aardig begin. Het is iets heel goeds dat wij mensen elkaar vergeving kunnen schenken. Konden we dat niet dan was er ook geen echte toekomst. Gelovige mensen beleven de vergeving die ze van andere ontvangen tegelijk als Gods vergeving aan hen. Vandaar dat ze een aantal ke ren per jaar samenkomen in de kerk om dit feestelijk te vieren in een Dienst van Schulderkenning en Vergeving. f i i I Durven en kunnen sterven is een hele opgave. Het vraagt veel van je om je dan over te geven aan wat komen gaat. Echter, in de zorg en de nabijheid van al diegenen om je heen die je daar in die moeilijke periode in bijstaan, mag je tegelijkertijd iets van Gods zorg en Toen je gedoopt bent was je zelf nog maar heel klein. Nu ben je groot en wil je zélf zeggen dat je blij bent dat je ou ders je lid van Christus’kerk gemaakt hebben... want Zijn goede Geest, doorwie je bent gevormd, wil jij ook in de toekomst als lid van de kerkge meenschap bewust mee helpen uitdra gen de wereld in. 0RVEN (juni/juli) Schaffelaars Tuytelaars van den Haak Ïbbing-Broers Elands la de Loos-Kuppevelt aider van Beurden an de Water-Copal ■OW (juni/juli) ■van Loon, nblpenninckstraat 51 Segeren, Rooseveldtstr. 15 Ie Kuijpers, Spoorlaan Zuid 33 ider van Eijk, Leibeemd 68 van de Groes, Gagelrijs 27 Robbers, Leibeemd 124 jzsd dy Voor mensen die God en Zijn kerk een plaats in hun leven willen geven is het vanzelfsprekend dat ze de kerkgemeen schap erbij roepen als ze met iemand gaan trouwen. Ze willen niets liever dan dat de Kerk hun huwelijksband bevestigt en dat hun kerkgroep hen ook straks helpt om te groeien in die echte trouw, waarmee ze nu begonnen zijn. MAANDELIJKSE UITGAVE I 5e jaargang nr. 7 SACRAMENT VAN DE ERNSTIGE ZIEKTE SACRAMENT VAN HET VORMSEL I I W» ■F? pA iLAD GIL2E EN RIJEN - WOENSDAG 28 AUGUSTUS 1985 PAGINA 7 ardele nd »ggen V' ijtbai ar lit arant 1 T I kt VO _0ie- termi land! 1st), vend ;’::O t jMH

Kranten Regionaal Archief Tilburg

Gilze en Rijen - Weekblad Gilze-Rijen en Weekblad Gilze en Rijen samen | 1985 | | pagina 7