Eer iedere Heilige zijn
chtje gehad heeft is er
eel wat gebeurd”!
Kruiswerk
ook voor U...
i
F f
uden echtpaar Frans de Bie-Anna Stoopen
’’OPENERS” -new wave
in Tilburg
K.P.J. Hulten
Bericht voor PPR-
stemmers
Vrije School Tilburg
de putter. Ik ben benieuwd wie van de drie terug-
kblad GILZE EN RIJEN - WOENSDAG 3 JUNI 1981
De Bredase/Rijense new-wave formatie The Ope
ners zal in Tilburg op donderdag 4 juni en op zon
dag 7 juni optreden. Donderdag 4 juni wordt opge
treden in het Bruin Kafee, Pius Plein 5; dit optre
den begint om 21.30 uur. Zondag 7 juni wordt op
getreden in IKS aan de Spoorlaan 360; dit optreden
begint om 22.30 uur. De groep brengt muziek ten
gehore die veelal geinspireerd is op grote namen als
Roxy Music, Bowie, Fripp etc. Tekst, muziek en
presentatie staant bij The Openers hoog in het
vaandel geschreven. The Openers speelt uitsluitend
eigen werk en ziet in deze gelegenheid de kans om
zich aan een breed publiek te presenteren.
Samen sterk groep Rijen
Feestelijke afsluiting aktiviteitenseizoen W-groep
Rijen.
Op vrijdagavond 12 juni aanstaande sluit de
W-groep Rijen/Molenschot haar aktiviteitenseizoen
’8O-’81 af met een feestelijke avond in de ’’Boeme
rang” in Rijen. Op deze avond kan er gezellig wor
den nagepraat over het afgelopen seizoen door alle
mensen die aan de verschillende aktiviteiten hebben
deelgenomen, maar de W-groep hoopt dat zij veel
nieuwe gezichten zal zien. De W-groep
Rijen/Molenschot nodigt dan ook alle ”W-ers”
(met echtgenoot of echtgenote) uit om op deze
feestelijke slotavond aanwezig te zijn. Er wordt ook
een spelletje bingo gespeeld, terwijl er ook een paro
dist aanwezig zal zijn om voor het nodige plezier te
zorgen. De avond begint om 8 uur en is gratis toe
gankelijk.
ALS GE MAAR WILT!
"In ’69 ben ik na 32 dienstjaren bij Zwolle gepen
sioneerd, maar tot op de dag van vandaag blijf ik
verzekeren. Was men de oorlog goed doorgeko
men, uitgesproken de laatste stuiptrekking van de
Duitser, "januari ’45 toen we al lang bevrijd wa
ren, komen we op de fiets uit de kerk. Er waren
wel vliegtuigen in de lucht, maar dan kónden een-
hoven voor de helft uit de keukendeur stapte, werd
die rechtse kant als het ware doorzeefd met bom
scherven. Splinterbommen, nü nog komen er kor
reltjes uit haar lichaam. Zou ze helemaal buiten
zijn geweest was ze op slag dood geweest!’
De gevolgen zijn duidelijk gebleven, maar Anna
heeft nóóit moedeloos het hoofd in de schoot ge
legd. Als een docht met haar man binnenkomt ho
ren we nog gauw aangevuld: ’’moeder was lid van
de Kath. Aktie, wij moesten de centen ophalen. Wij
hadden als enige in de buurt telefoon, moeder nam
de boodschappen aan, wij konden die naar buren
en nóg verder brengen.”
’’Toen pastoor A. v.d. Noort ons op 2 juni ’31
trouwde zijn we op de boerderij op Verhoven gaan
wonen. Sjaak van Gils woonde al een jaar of 10 bij
mijn ouders als knecht, hij is bij ons nog zo’n 15
jaar gebleven. Hij deed wel hoofdzakelijk ’t werk”,
aldus Anna.
IN DE ROEIBOOT
De boerderij leverde weinig winst op, Frans ging
dan ook liever de boer op om te verzekeren. Dat
was zeker het geval toen hij in ’37 inspekteur werd
voor Zwolle, voor 3 tot 4 dagen per week in losse
dienst, waarnaast hij zijn eigen, onafhankelijk
agentschap nog had. Wilde Anna doorgaan met
boeren, in het begin van de tweede wereldoorlog
zag men het steeds minder zitten, waarna men ten
laatste de boerderij maar verhuurde.
Zomaar ineens zijn we weer op de bruiloftsdag in
’31. ”We hebben gefeest in de koestal. Die was op
getrokken uit blank hout aan de binnenkant, als
toepasselijke wandversiering had men er een bie
(bij) en een stoop opgeschilderd. Uit ons huwelijk
zijn 6 kinderen geboren, 5 dochters en 1 zoon.
Geen van de kinderen woont in Gilze. We hebben
18 kleinkinderen, de verhouding jongen - meisje is
precies gelijk, 9-9.”
Frans wil tóch nog wei even vertellen dat zijn ver-
zekeringsgebied zich uitstrekte over Brabant en
Zeeuws Vlaanderen. ”In de oorlog fietste ik eens
in Gilze weg, via Zevenbergen, over de Moerdijk-
brug naar Dordrecht. Ik zat dat mijn boterham op
te eten en hoorde dat de Engelsen waren geland.
De Moerdijkbrug en Keizerveersebrug waren voor
alle verkeer gesloten. Ja, ik moest toch via de Kop
van het Land en de Biesbosch terug naar Gilze.
Bij de Peereboom, heb ik landbouwer De Wit zo
ver kunnen krijgen dat hij mij ’s avonds, een kilo
meter van de Keizerveerse brug af, over de Maas
heeft geroeid. Ik was om elf uur thuis, ik had zo’n
100 km. gefietst die dag”!
Óók dat direkt na de oorlog zijn ondergedoken auto
weer te voorschijn kwam, dat hij 3 dagen per week
reed voor de B.S. (Binnenlandse Strijdkrachten) en
3 dagen voor Zwolle... op benzine van de Engelsen.
Die kombinatie is nü nog goed voor een gulle lach!
SINT PETRUS BANDEN GILZE
vervolg van pagina 3
Sinds enige tijd heeft Nederland zijn eerste blinde
burgemeester. De voorzitter van de Italiaanse Boe
renbond is lichamelijk verlamd (m.s.-patiënt).
Aan een huishoudschool werd een naailerares, die
volledig doof is, reeds vele jaren geleden benoemd.
En tot nu toe zonder spijt!
Het zal echter nog heel wat mentaliteitsombuiging
vergen, voordat zoiets algemeen aanvaard zal zijn
en als heel gewoon gezien wordt.
Hopelijk komen we dit jaar, het jaar van de Gehan
dicapten, in dit opzicht wat verder!
C.R.
Sjoelen: 4 juni wordt er weer gesjoeld bij de Linde
boom. Aanvang 20.00 uur.
Sport: Handbal: Het toernooi in Terheyden vindt
plaats op a.s. zondag 7 juni. De jongens meoten al
vrij vroeg spelen (rond 9 uur?), dus het is op tijd
vertrekken. Hoe laat we gaan, wordt nog aan iede
reen doorgegeven.
Supporters zijn natuurlijk van harte welkom! Don
derdag 4 juni is er nog een handbaitraining op het
sportveld bij de Soos!
Clubblad: Er is nog steeds erg weinig kopy ingele
verd! En ook nog geen naam. Is er dan echt nie
mand die iets leuks, grappigs, of kritisch etc. weet
te schrijven?
Zolang een mens gezond is, doet het Kruiswerk er
van alles aan om ’t zo te houden. Maar niemand
heeft een abonnement op gezondheid. Iedereen kan
ziek worden, kan wat krijgen. Op wat voor hulp er
begeleiding kunt u van de kant van het Wit Gek
Kruis dan rekenen?
Verpleging en hulp
De wijkverpleegster of de wijkziekenverzorgster kan
zo nodig dagelijks aan huis komen om de verple
ging te geven die nodig is. Ze verbedt patiënten,
geeft een injectie, vernieuwt een verband, helpt bij
revalidatie-oefeningen. De wijkzieken- verzorgster
verzorgt zo nodig ook de wasbeurten, het aan- en
uitkleden, enz.
Adviezen en begeleiding
Medicijngebruik, leefregels, dat zijn zaken waar de
wijkverpleegster met haar 5 1/2 jarige beroepsoplei
ding en haar grote ervaring alles van weet. Zij is
ook een vertrouwensfiguur waarmee men echt over
problemen kan praten. Zijn er medische vragen,
waarop zij niet meteen een antwoord weet, dan kan
zij advies inwinnen bij andere Kruiswerk-
deskundigen.
Instructie aan huisgenoten
Aan wie in de huiselijk kring bij een ziekte betrok
ken is, geeft de wijkverpleegster informatie over de
aard van de ziekte en de bijverschijnselen. Ook
wordt verteld hoe de verzorging ’t best kan plaats
vinden.
Nazorg aan ontslagen ziekenhuis-patiënten
Wordt een patiënt uit een ziekenhuis ontslagen, dan
is nazorg in één of andere vorm vaak nodig. Deze
kan gericht zijn op het leren verwerken van een am
putatie, het volgen van een leefregel, het doen van
revalidatie-oefeningen, het zorgen voor een aanpas
sing in de woning, ’t Is de mensen van ’t Kruiswerk
wel toevertrouwd.
Verpleegartikelen
Zijn er verpleegartikelen nodig voor de ziekenzorg
thuis, dan kan een beroep gedaan worden op ’t
Kruiswerk-uitleen- magazijn.
Hulp om zelfstandig te kunnen blijven
Hoe gaat dat, ’n mens wil zelfstandig blijven wonen
en leven. Is men nog gezond en kan men redelijk uit
de voeten, dan is daar ook veel voor te zeggen.
Maar als er nu kleine dingen zijn waarmee men
moeite heeft? Dan kan men vragen of de wijkzie
kenverzorgster of de wijkverpleegster langs komt
om te helpen. Moeten er anderen ingeschakeld wor
den - bijvoorbeeld gezinszorg- dan helpt ’t Kruis
werk daar ook bij.
Begeleiding bij leefregel en medicijngebruik
Zou een verandering van leefwijze de gezondheid
misschien ten goede komen? Best mogelijk. De
wijkverpleegster kan op dit punt prima adviezen ge
ven. Zoals zij ouderen ook kan begeleiden bij het
juiste gebruik van medicijnen.
Het aantal PPR-stemmers in onze gemeente is ge
groeid. Een kleine tweehonderd mensen is niet veel,
maar toch altijd nog maar dan in 1977. De PPR
neemt niet altijd de gemakkelijkste standpunten in:
kernwapens de wereld uit, geen kernenergie, geen
basisinkomen voor iedereen, woningcorporaties,
een consequent milieubeleid, samenwerking met de
derde wereld. Het zullen de eerste’jaren nog wel
wensdromen blijven. Het Nederlandse volk heeft nu
niet direct voor deze zaken gekozen, al zal het be
leid wel iets worden bijgebogen. De PPR is blij dat
nog zoveel kiezers wel voor verandering hebben ge
kozen door hun stem uit te bengen op de PPR. Je
kunt contact houden met de partij waarop je
gestemd hebt door bijvoorbeeld lid te worden. Als
PPR-lid ontvang je iedere drie weken het blad
PPRAK (de PPR-aktie- kant). Verder krijg je regel
matig informatie van het PPR- aktiecentrum Tilbrg
(daar hoort Gilze en Rijen bij) en van de Brabantse
PPR. Automatisch word je dan ook opgenomen in
de club van Gilze-Rijense PPR-mensen. Ze kennen
elkaar nog niet zo lang, maar het samen campagne
voeren is hen goed bevallen. Ze hebben besloten sa
men aan de verbreiding van PPR-ideeën te blijven
werken. Neem contact op met Jef Krutzer, Venne-
weg 20 te Rijen (tel 01612-5130). Hij kan je verder
helpen. PPR Güze en Rijen
Op woensdag 10 juni zal er door leerkrachten van
de Vrije School informatie gegeven worden over het
leerplan van de Kleuter- en Lagere School. Iedere
belangstellende is van harte welkom. 20.00 - 21.30
uur Wilhelminapark 54, Tilburg.
Is Anna toch wel wat gehandicapt, kniezen is haar
totaal vreemd. Ze is een kei in handwerken zoals
borduren en haken. Anna: Als ge maar WILT
dan kun je na het boerenwerk alles”! Men is lid van
de Bejaardenbond in Gilze, doch van de busreizen
kan Anna geen gebruik maken. Reizen doet men
overigens genoeg. Zo was men tweemaal in Lour
des, in Rome, hoorde men de Weense Opera in het
land van oorsprong en gaat men samen met de auto
elk jaar naar Den Bosch en Scherpenheuvel. ”Ja...
we zijn echte Maria-vereerders”.
”We waren ook 4 weken in Canada. Onze eigen
zoon Jan was daar aan het werk als booringenieur
voor Shell, die hebben we bezocht. Ik heb toen
veel Hollandse boeren bezocht die ik nog kende
van de verzekering. Wat de hobby’s betreft staat
het wekelijks kaartavondje (rikken) met de familie
Van Gooi (de buurman) hoog genoteerd. En Frans
heeft zijn ’’beemt”. In ’65 heeft hij een stuk wei
land van de Verhovense boerderij voor de helft be
plant met Canadese bomen, voor de andere helft
met 4 soorten dennen. Er lopen ook 5 schapen en
4 lammetjes rond, ik moet er toch wel een keer of
3-4 per week naar toe. Vooral in de winter natuur
lijk”!
13 JAAR GELEDEN?
”Ja... en dan heb ik hier achter het huis nog een
tuin om bij te houden”. Hier valt Anna in: ”Ja...
die moet hij nog helemaal inplanten vóór de gouden
bruiloft, ik heb zó geen aard!”. Als we dan bijna
weg zijn ervaren we nog nét de sterke en simpathie-
ke familiebanden. Ruud, de zoon van de jongste
dochter die in Utrecht woont, is met zijn vriendje
Antoin 87 km. komen fietsen. Het gaat allemaal
vanzelf. Jullie weten de soep te staan, hier heb je
geld voor friet, koop er maar een paar kroketten
bij, dan regelen jullie dat zelf wel. We hoorden
maar één vraag; ”0ma... waar is de pollepel”? Het
bewees eens te meer dat een moeder, ook als groot
moeder, tóch nog altijd onmisbaar is!
Voorzitter Willem Faes van het Buurtschap ”De
Strijpen” waartoe het gouden paar behoort, moest
de boeken raadplegen na onze vraag; ’’hoelang is
het geleden dat jullie een gouden bruiloft in de
buurt vierden?”. Het antwoord: ”Ik meen van in
’68”! Ja... dan wordt ’t tijd om ’t maar eens goed
te vieren, zo dunkt ons. De ongeveer 60 leden
gezinnen zijn dat dan ook vast van plan. Er komt
een ere-poort aan het huis, alsmede bij het feesta-
dres zaal ,,’t Centrum” van Henk Faes. Hiernaast
wil men élk huis een beetje feest laten uitstralen,
alsook de straatmarkering. Uiteraard ontbreekt ook
de kinderhulde niet.
Van het gouden paar hoorden we nog dat er om 10
uur ’s morgens een Eucharistieviering is uit dank
baarheid, dat voor de buurt een receptie wordt ge
houden van 16.00 tot 17.00 uur en de algemene
receptie van 17.30 tot 19.00 uur op het program
ma staat. Proficiat... ALLEMAAL!
NVE
Is s
I was half-vasten, met nóg 2 kameraden ging ik bij de familie Stoopen op Verhoven onder Gilze naar
witter kijken, die ze hadden geleerd met een vingerhoedje inderdaad water te putten,” aldus vertelt
tras Thomas de Bie (Frans). Zijn vrouw, Antonia Maria Stoop (Anna) neemt ’t over met: ’’Mijn
rzei toen ze weg waren; die kwamen niet voor de putter. Ik ben benieuwd wie van de drie terug-
I. En dat was Frans; op tweede Paasdag”!
1AM EN GILZE
te gezellige woning aan de Abdis van
mstraat 3 te Gilze luisteren we naar ’’ruim een
leeuw terug”, want op aanstaande dinsdag (2
I is men 50 jaar getrouwd, een feest dat overi-
I pas op aanstaande zaterdag 6 juni wordt ge-
EIGENLIJK zijn we in een rasecht boerenge-
rahtgekomen, maar dat valt nergens meer
af te leiden. De putter zal al wel heel lang naar
pwige jachtvelden zijn, wij worden nu op onze
Igeobserveerd door een knalgele kanarie, die
fciinekkig vertikt zijn blijdschap middels een
■nummertje te uiten.
|s werd geboren in Chaam op 24 juli 1904 als
fe zoon van de 4 op een flinke boerderij,
■op intussen zijn 3 broers hebben voortgebroed
t al weer een nazaat op weten. Frans verloor al
12-jarige leeftijd zijn vader, wat betekende dat
l»af die tijd keihard aanpakken was. ”Tot
118e. Toen had ik ’t geluk dat ik gemist kon
en 3 jaren naar Breda mocht fietsen om
I diploma Middelbare Landbouw School te be-
t11 plus een zuivelkursus te volgen”.
R werd ik hoofdkontroleur van de Fok- en
kmlevereniging voor Noord-Brabant voor het
frl-bont rundvee. Toen ik 26 was ging ik de ver
ering voor boerderijen voor de ’Onderlinge
pn Zwolle”. Die twee funkties waren mooi te
Fineren. Ik was op een handige manier van ’t
pen af”, zo kleineert Frans zélf zijn lange en
Rinzet buiten de eigenlijke boerderij. ’’Later
F er nog diverse maatschappijen bijgekomen,
r burgerposten, op allerlei gebied. Hoofdkon-
Fur ben ik gebleven tot aan mijn trouwen”.
MLLE liefdesbrieven.
F ton bij de familie Stoopen al helemaal geen
W meer doen toen hij van zijn ouderlijke boer
h pauweneieren meebracht. Ze werden door een
l’ande Stoopen’s uitgebroed... ”ja... toen zei
FStoopen... ’t is toch hunne goeie”. Maar op
paar de ondertrouw, per fiets van Chaam naar
zou hij op ’t laatste moment nog bijna alle
WH verspelen. ”Zie je... onderweg heb ik nog
Verzekeringen afgesloten, dat ging in één moei-
®or, maar ik kwam daardoor wél te laat”!
r horen het gebruikelijke verhaal dat men maar
F de drie weken mocht komen in de verke-
W, doch nieuw voor ons na al die gouden pa-
PJn de woorden van Anna: ”ik heb alle liefdes-
rven nog, niet één is er weg”! Uit de tijd vóór
F trouwen vertelt Frans nog dat hij samen met
F broers in Chaam H.V.C. oprichtte (Houtgoor-
IVoetbal Club). ”We hebben ’t veld zelf omge-
M en ingezaaid, ik was voorzitter”, alsmede wel vliegtuigen in de lucht, maar dan konden een-
W in Chaam sekretaris was van de Bijenbond, voudigweg geen, Duitsers, zijn. Toen Anna^op Ver-^
l&lze later gewoon lid werd van de Bond, aan
Rgslingeren deed en soms wel 8 kasten en zes
Rn had.
l113 Stoopen, werd op 2 december 1899 op een
F «1 flinke boerderij op Verhoven geboren. Als
r,e kind en eerste dochter, later zou zij er nog
Pzus bijkrijgen. ”Ik wilde het liefst onderwijze-
f’orden, maar dat mocht niet. Er moest ge-
pt worden op de boerderij en vroeger zeiden de
Lers wat je wel en niet mocht, dat was toen heel
roon, Zo kreeg 00k geen verder onderwijs na
In'kWe s<-bool dan een tweejarige Landbouw
p’oudkunde opleiding te Gilze.
Foto: Joost van Hoek
PAGINA 17
