”Ik moest toen licht
draaien voor heel de Rijen
D’66 In de Gemeente Gilze- Rijen
Werkgroep Leefmilieu
P.v.d.A. - Gilze Rijen
Gouden paar Piet Maas en Dina van Delft
I
NVE
Namens het bestuur
D’66 afd. Gilze Rijen.
Op dinsdag 9 juni organiseert de themawerkgroep
van het vrouwenhuis een avond over KOSMETI-
KA. Deze zak gaan over waarom en welke produk-
ten vrouwen gebruiken. Aanvang 20.00 uur, Pas-
baan 17, Breda.
tiek mag geen zaak zijn van enkele mensen. Demo
craten willen daar zoveel mogelijk mensen bij be
trekken. Daarom roepen wij alle stemmers op om
lid te worden en mee te praten bij de vormgeving
van onze gemeentepolitiek.
Tenslotte willen wij alle D’66 stemmers in de Ge
meente Gilze Rijen danken voor het gestelde ver
trouwen voor de komende vier jaar.
Voor inlichtingen kunt U zich wenden tot het secre
tariaat: Roskamp 14, 5121 SR Rijen, tel. 01612-
4656.
50 JAAR MACHINIST j
De loftrompet op de omgeving in het algemeen en
de woningen apart in het biezonder, klinkt uit de
mond van het aanstaande gouden paar dés te hel-
derder, omdat men liefst 42 jaren lang aan de Hei-
kant 29 woonde. Wil het spreekwoord dat ge een
oude boom niet moet verplanten, DIE vlieger gaat
hier mooi niet op. Integendeel. ”We zouden voor
geen geld meer terug willen”, door Piet nog kern
achtig aangevuld; ”ze krijgen me hier nóóit meer
uit”!
Piet: ”Ik ben op 8 januari 1903 te Rijen geboren
als eerste zoon van de elf kinderen die er thuis
zouden komen. Vader was machinist bij de Gebr.
Theeuwes, de G.T. zogezegd. Ik ben in Rijen naar
school gegaan, op de plaats waar nu de Lederfa-
briek C&A Van Gorp is gevestigd, later in de Pius
X straat. Ik herinner mij alleen nog maar een
meester Meijers. Ik was nog net geen 12 toen ik de
schoolbanken ruilde voor het werken op de Steen
fabriek in Molenschot. Daar heb ik het 6 weken
volgehouden”.
’’Daarna heb ik een paar jaar ’op de Chroom’ ge
werkt. Maar ’s avonds, als ik met werken klaar
was, moest ik van vader gaan leren hoe je met een
zuigkrachtmotor omging. Ik moest toen licht draai
en voor heel de Rijen. Dat mocht eigenlijk nog wel
niet omdat ik nog te jong was, maar och... s
avonds zag het toch niemand.
Ik was nog geen 18 toen ze mij kwamen vragen of ik
machinist wilde worden bij de Lederfabriek Gebr.
Van der Steen. Alles bij elkaar heb ik er 50 jaar ge
werkt. Wel ben ik met mijn 65ste gestopt, maar als
’t ware als een soort hobby ben ik nog een paar ja
ren vrij regelmatig naar de fabrik teruggeweest.
Ik ben altijd machinist geweest. Toen ik 40 jaar bij
de Gebr. van der Steen was kreeg ik de Koninklij
ke onderscheiding Oranje Nassau in brons. Wer
kelijk; ik kan niet anders zeggen dan dat ik altijd
gezellig gewerkt heb. Ik heb het altijd goed kun
nen vinden met de oude direkteuren en met de
jongen eigenlijk nog beter”!
MET KINDEREN GOED GETROFFEN
Tot onze verrassing blijkt Dina geboren te zijn in
Hank, we moeten alle moeite doen om onze ge
dachten wég te houden van De Biesbosch en de vele
zeer mooi herinneringen daaraan! ”Het was toen 7
oktober 1904, ik was de vijfde in een gezin waar 7
kinderen zouden komen. Je zou het een heel ge
woon arbeidersgezin kunnen noemen. Ook ik kwam
met mijn twaalfde van school en ben hier en daar
dienstbode geweest, bijvoorbeeld een paar jaar bij
de bakker”.
"Toen ben ik naar Nieuw Ginneken getrokken,
waar ik 8 jaar diende bij burgemeester Serarus.
Daarna was ik nog 2 jaren bij dokter Ingenhause
in Breda, het was zoals overal in die tijd; ééns in
de 4 weken vrij. Het eigenlijk Willem van der
Heijden uit Rijen die Piet daar met mij in kontakt
bracht”. Piet valt hierin met: ”Het was zó be
klonken. Het was een schoon meske, anders had
ik ze nie genomen. Na korte tijd mocht ik in dat
herenhuis mijn fiets al stallen, weer wat later zei
mevrouw Ingenhause dat ik gerust binnen mocht
komen”.
”lk denk dat we zo’n twee jaren verkering hadden,
toen zijn we in de Hank getrouwd. We kregen 9
kinden, waarvan er 8 in leven bleven. Eerlijk ver
deeld, 4 jongens en 4 meisjes. We hebben 12 klein
kinderen. We hebben ’t met onze kinderen goed ge-
vanzelfsprekend is; maar wat we tóch nog willen AZrmiwPnhlllC
vermelden is het feit dat het Jachthoorn en Trom- I HJ11WC11I1U1»
petterkorps ’’E.M.M.” ’s avonds vóór Hotel
Nooten enkele feestmarsen laten klinken, een bewijs
temeer dat men er is dóór en vóór de bevolking. En
een muziekske hoort er toch bij, zéker bij een gou
den feest!
Begin oktober heeft minister-president van Agt een
nieuwe huisvuilscheidingsinstallatie in gebruik
gesteld van de V.A.M. in Drente.
Hier wordt per trein het huisvuil uit de grote steden
naar toe gevoerd. Hier onder treft u een sa
menspraak aan tussen een Aardappelschil en een
Conservenblikje, die in het huisvuil terecht zijn ge
komen.
Aardappelschil: Waar kom jij vandaan?
Conservenblikje: Uit Amersfoort. En jij?
As: Uit Zutphen. Leuk hè zo’n reisje naar Drenthe.
Cb: Ja, enig.
As: Ik kon alleen onderweg niet naar buiten kijken.
De wagen had geen ramen.
Cb: Ik heb gezellig gebabbeld met een melkkarton.
As: Wat gaat er straks met ons gebeuren?
Cb: Ik heb horen zeggen, dat we over een band
gaan en geschud worden. We worden van elkaar ge
scheiden. Wind blaast het licht spul weg, een mag
neet pakt het ijzer er uit, en mij ook. En zo verder.
As: En dan?
Cb: Ik word plat geslagen, denk ik. Dan ga ik later
ergens anders de oven in om mijn tin af te staan en
dan word ik weer voor een nieuw blikje gebruikt.
I As: En ik?
Cb: Jij wordt geloof ik vermalen met ander afval en
dan gecomposteerd.
As: Wat is dat?
Cb: Dan wordt je verkocht als aarde voor een
plantsoen. Of als kompost voor een bloempot.
Maar omdat je samen met ander afval hebt gezeten
kan je besmet zijn geworden, vies zijn geworden, ja
giftig, zodag ze je niet meer voor alles durven ge
bruiken.
As: Klinkt niet zo slim. En waar ga ik dan naar
toe?
Cb: Kan overal zijn. Misschien wel terug naar
Zutphen!
As: Nou, wel vreemd allemaal. Ik heb al heel wat
meegemaakt in mijn lange leven, maar dit is wel
heel vreemd. Die mensen hebben zeker niets anders
te doen dan ons heen en weer vervoeren.
Cs: Ja ze hebben vast energie te veel. Ze hebben de
schilleman afgedankt.
As: Oh ja, vroeger werd ik altijd apart gehouden in
de schillenemmer, met mijn soortgenootjes. En dan
op de schillewagen. We maakten maar heel kleine
tochtjes.
Cb: Jij bent al heel wat geweest he?
As: Ja, Jonkie. Wortels, bonen piepers, komkom
mer, ramenas. En nog veel meer! Meestal werd een
deel van mij afgeschild of afgesneden en een ander
deel - het grootste deel - gegeten. Dan kwamen we
weer samen uit op de mesthoop: als schil meteen,
als poep na een tijdje. Vaak gingen we als schil ook
nog varkens in en werden dan ook poep.
Cb: En dan?
As: Dan na een tijdje weer de moestuin in ot het
land op.
Cb: Nu gaat de poep het water in.
As: Waarom?
Cb: Ik denk omdat de mensen dat lekker vinden.
As: Ik vraag me wel eens af wat ze nu op het land
Cb: O, dat weet ik wel! Ik zei toch al dat ze energie
teveel hebben. Olie bijvoorbeeld. Nou daarmee ma
ken ze een spul, dat ze op het land doen, inplaats
van jou. Ze denken dat dat handiger is. Maar de
bodems worden er niet beter op.
De verdubbeling van het aantal zetels van 8 naar 17
is een enorm succes voor D’66. Wij zijn daar erg
blij mee.
In de gemeente Gilze en Rijen is dit succes zelfs nog
groter. In 1977 stemden reeds 563 (4,8%) mensen
op D’66. In 1981 is dit aantal verdrievoudigd tot
1637 stemmen (13,1%). Gilze Rijen scoorde daar
mee hei hoogste percentage in Brabant.
Wat betekent deze uitslag voor de gemeentelijke po
litiek in de toekomst. Wij voelen ons door uw stem
gedrag gesteund om deel te nemen aan de gemeente
raadsverkiezingen in 1982. Ook op het gemeentelijk
niveau zullen wij de duidelijkheid en openheid in de
politiek voorstaan. Het bedrijven van gemeentepoli-
Gaarne willen wij de bewoners van Gilze-Rijen, die
op 26 mei hun stem op de P.v.d.A. uitgebracht
hebben, bedanken voor het vertrouwen wat ze in
onze partij hebben gesteld. Wij zullen dat vertrou
wen niet beschamen.
Helaas hebben we de winst van vier jaar geleden
niet kunnen consolideren, en hebben we die groten
deels weer in moeten leveren. Dat vinden wij jam
mer, verliezen is nooit leuk.
Op zijn plaats lijkt ons een felicitatie aan de grote
winnaar van deze verkiezingen D’66.
Een troost hebben we als P.v.d.A.: D’66 heeft ver
klaard in geen geval samen met'CDA en VVD m
een kabinet te gaan zitten. De laatstgenoemde zijn
hun meerderheid kwijt, dus logisch zou zijn dat er
As: Hoe heet dat spul?
Cb: Kunstmest. Daar wordt goed aan verdiend, zo
dat de schillenboer en de mesthoop konden verdwij
nen. Het komt echter niet alleen omdat de mensen
lui zijn geworden. Velen zouden het weer op de ou
derwetse manier willen doen: schillen apart; metaal
apart; papier apart enz. Maar de leiders van de
mensen zeggen; dat is geen vooruitgang.
As: Vooruitgang? Wat weten de mensen van voor
uitgang? De kwaliteit van de piepers holt achteruit.
En van de rest.
Cb: Precies.
As: Maar wel halen ze hier in Drente energie uit
ons, hoorde ik in de trein. Daar zijn ze hier zo trots
op. Kijk ze vandaag eens glunderen! Totale energie
noemen ze dat, hoorde ik.
Cb: En wat doen ze met die energie?
As: Nou?
Cb: Al die machines hier aan de praat houden (als
ze tenminste goed werken). En nog wat extra
stroom overhouden.
As: Toch mooi!?
Cb: Ach dat overschot is misschien net genoeg om
al die afvaltreinen te laten lopen. Maar het is al
iets, al blijft het omslachtig... Eerst gooien ze ons
bij elkaar, vervoeren ze ons een heel eind. En dan
halen ze ons weer uit elkaar en vervoeren ons weer
een heel eind... Afval als jij had beter direkt en
dichter bij gekomposteerd kunnen worden denk ik
zo.
As: En jij had beter gebruikt kunnen worden voor
iets blijvends, inplaats van als wegwerpverpakking.
Cb: Precies! Ik schaam me rot!
As: Ze doen ook steeds gekker met glas, vertelde
een fles mij in de trein. Vroeger werd zij wel 10 tot
20 jaar oud, maar nu... Moet je horen! Ze had om
wijn gezeten. Was daarna kapot gegooid met een
heleboel kollega’s van haar. Toen was ze gesmolten
en tot haar verbazing weer tot fles gemaakt. En
toen hadden ze haar weer gevuld met...
Cb: Nou?
As: Met wijn!!! Ze had vele kilometers gereisd en
zich bijna te barsten gelachen. Op de glasbak, waar
ze in was gegooid stond een bordje: ’’Wees milieu
bewust, gebruik de glasbak”. Je wordt er niet goed
van.
Cb: Nou, dat is ongeveer wat er met mij ook ge
beurt. Straks kunnen ze niet meer overschakelen op
verstandiger systemen, want dan zeggen ze: denk
aan de mensen, die werken in Wijster in Drente;
dank aan de mensen die het glas stuk slaan en smel
ten. Dat zullen ze zeggen!
As: Ja gek is dag. Straks moeten ze ziek blijven,
omdat anders hun dokters geen werk meer hebben!
Cb: Ja, en het zijn bovendien meestal machines, die
aan de praat moeten blijven, omdat er veel geld in
gestopt is!
As: De mensen begrijpen niets meer van de natuur;
van natuurlijke kringlopen en van wat goed voor
hen is.
Cb: Ja de natuur wordt misbruikt. Vandalen zijn
I het.
As: Wijnfles had een mooie uitdrukking. ”Zo dom
als een mens”.
Cb: Ha, ha, zo dom als een homo sapiens! Ha, ha,
ha!
As: Wat betekent dat? Waarom lach je?
Cb: Laat maar. Een beetje ingewikkeld grapje.
As: Is het wel om te lachen?
Cb: Nee, je hebt gelijk. Het is diep, diep treurig.
Geleend van Aktie Strohalm.
Als ge met mooi weer uiteraard, voor de deur van de Vreedestraat 8 uit de auto stapt, is het eigenlijk
zonde om meteen binnen te stappen. Je hebt er een fraai ’’gezichr; °P. J.e* I
plein, wat we het neusje van de zalm noemen rond een zelfstandige bejaardenhuisvest^ Als we dan
binnen óók nog horen van Petrus Adrianus (Piet) Maas en zijn vrouw Goverdma (Dina) van Delft, met
de naaste buren vooral leef je hier in een hechte gemeenschap”, dan benutten we de gekgenheid
vaak zo zwaar bekritisteerde Woningstichting maar eens een pluim op de hoed te steken.
troffen. Niet alleen komen ze nog allemaal naar
huis, maar ’t is zelfs zó dat ze zowat élke morgen
komen koffiedrinken. Je snapt soms niet waar ze
vandaan komen, maar als er eén auto voor de deur
staat komen er binnen de kortste keren een paar
bij”!.
DANKBAARHEID IN EENVOUD
Alsof het afgesproken was; de woorden waren nog
niet verstorven of er kwamen binnen een minuut 2
schoonzonen ’’binnenvallen”. Piet vertelt nog dat
hij in ’22 het land diende bij de Infanterie en dat hij
op het nippertje aan de heropkomst in ’39 ontsnap
te omdat hij toen nét zijn uitrusting had moeten in
leveren. ”De oorlog zijn we... ik mag wel zeggen;
goed doorgekomen. Ik ging overal op uit, we heb
ben geen honger geleden.”
Als we Piet naar de hobby’s vragen dan komt zijn
tuintje achter de woning wel op de eerste plaats. Als
we gaan kijken dan zien we boontjes, sla en aarbei-
en in een gezonde groei. Met de tomatenplanten, al
thans een vijftal van hen, in het droeviger gesteld.
Ze kregen een beetje téveel A.S.F.-korrel rond hun
stammetje, het gevolg was verbranding. Omdat Piet
niet meer zo goed ziet maakt hij ’t kuiltje, Dina laat
er dan de boontjes invallen. Zo doet men samen de
afwas en... heel veel jokeren. Piet zou dat wel hele
dagen willen doen ”hij heeft alle kleinkinderen jo
keren geleerd”!
Zijn ze beiden lid van de Bejaardenbond, men
maakt weinig gebruik van de gelegenheden. Alleen
Dina gaat regelmatig naar de Bejaardengym. ”We
wonen nu acht jaar in dit huisje. We hebben veel
en hard gewerkt, ook veel zorgen gehad, maar nu
hebben we loon naar werken gekregen”, zo stelt
men in dankbaarheid vast. De dochters Geer en
Ad komen elke donderdag het huis een goede
beurt geven, het dagelijkse werk houdt Dina zelf
bij. Hierbij hoort dan ook het wieden van het ach
tertuintje.
NIET TE BESCHRIJVEN
”Ja... en dan bij mooi weer gaan we gezellig buiten
zitten. En weet je; het is hier dan eigenlijk net zoals
het voor de oorlog overal in het dorp was, binnen
de kortste keren groepen buren bijeen tot gezellige
klusjes. We luisteren dan naar elkaar en lachen nog
eens ouderwets-gezond. Het leek er wel op of Geer
en Ad op het woord ’’lachen” hadden zitten wach
ten! ”Wat WIJ al afgelachten hebben op de talrijke
vergaderingen met de eigen kinderen en de aange-
trouwden om de feestdag in elkaar te zetten... eer
lijk dat is NIET te beschrijven! Men doet ook geen
pogingen ”uit de school te klappen”, maar de fa
milie zo’n beetje kennende hebben we ook zonder
dat een levendige voorstelling hoe ’t er naar toe
gaat!
Volgende week donderdag, 11 juni, is het dan zo
ver. Om elf uur gaat men gezamenlijk naar de
kerk Maria Boodschap voor een eucharistievie
ring. ”Het dagadres waar we feest is Hotel
Nooten, de receptie is daar van 18.30 tot 19.30
uur. En verder vertellen we niks, wat we allemaal
uithalen is een verrassing voor vader en moeder
zo krijgen we eerlijk te horen. We hebben er kom
pleet vrede mee!
De Buurtvereniging ”De Korenakker” is, vanwege
de bejaardenwoningen, méér dan welke andere ook
vertrouwd met een gouden bruiloft. Voor de wo
ning van het gouden paar komt een ere-poort, een
versiering wordt ook aangebracht boven de toe
gangsdeur van Hotel Nooten. Wat EIGENLIJK
een ander kabinet zal komen. Of wil van Agt zo
manoeuvreren, dat ze samen met de rechtse splin
ters, nog vier jaar verder kunnen modderen? Laten
we hopen van niet.
PvdA en D’66 hebben inmiddels hun voorkeur dui
delijk uitgesproken voor een kombinatie CDA,
PvdA en D’66.
Zou zich dan toch het gekke voordoen, dat PvdA,
die in 1977 tien zetels won en toen uitgesloten werd
voor deelname aan een kabinet, nü met negen zetels
verlies wel mee kan doen??
De PvdA is bereid in zo’n grote kombinatie mee te
doen en verantwoordelijkheid te dragen. Wij zullen
er ons best voor doen, daar kunt U van op aan!
Wij houden U op de hoogte.
Pers en Propaganda PvdA,
Gilze en Rijen.
11% s
PAGINA 11
10
4
e
in
van
WEEKBLAD GILZE EN RIJEN - WOENSDAG 3 JUNI 1981
