Onbegrijpelijke onrede
lijke openstelling
Ulicotense Raadsfraktie
Baarlese raadsperikelen
1
Raad Baarle-Nassau
Ml
u- -n
r
I
"Ons Weekblad"-vrijdag 18 april 1980
1'
J. Leuris, J. Vermeer:
Maar luister hier ook
eens naar....
schaf van een wegenschaaf.
12. Voorstel tot het vaststellen van een nieuwe
rechtpositieregeling voor het gemeente perso
neel.
13. Voorstel tot het beschikbaar van een kre
diet t.b.v. de uitbreiding van het personeel op
de afdeling bouwtoezicht.
14. Voorstel tot het beschikbaarstellen vaneen
krediet van 6000,- voor het aanbrengen van
extra voorzieningen bij de springmatras op
zwembad Boschoven.
schap BREDA?
9. Voorstel tot het ongegrond verklaren van
het beroep van de heer Van der Sluis tegen een
weigering van een bouwvergunning voor de
bouw van een tweede woning aan de Lukte-
baan.
10. Voorstel tot het verlenen van een aanvul
lend krediet in verband met de aanleg van een
parkeerterrein nabij de Stationsstraat.
11Voorstel tot het beschikbaar stellen van een
krediet van 110.000.— in verband met de aan-
Ook dhr. Kerremans had zich wat weer verdiept over het punt parkeergelegenheid en wat
daar uit voort kan vloeien. Wanneer er nu een parkeerterrein aan de Sationsstraat komt,
dat kunnen er tenminste links en rechts in de gemeente parkeerverboden worden uitgevaar
digd en dat is volgens dhr. Kerremans hard nodig bij de Hollandse kerk. De christelijke ge
bruiken worden bij hem in de familie nog in ere gehouden en zodoende had dhr. Kerre
mans voor het dopen van twee Kerremans telgens twee keer een trip naar de kerk moeten
maken en dat alles op de zondagmiddag. Nou is dat juist een tijdstip dat Baarle uitpuilt
van de doorgaande en geparkeerde mobiele stukken blik. Dhr. Kerremans had dan ook
naar eigen zeggen, hopen moeilijkheden bij het kunnen kwijtraken van zijn auto in de
buurt van de kerk en tot overmaat van ramp reed een toerist hem daarbij in de wielen. En,
zoals Karei het nog voorzichtig uitdrukte, dat werd bijna ’’slaande ruzie” voor de kerk en
dat terwijl je toch vredig op weg bent naar een doop.
Nee, nee, voor er daadwerkelijke ongelukken gebeuren met dhr. Kerremans daar moet een
parkeerverbod komen. Het college van B& W blijkt zich toch geen 2 x aan dezelfde steen te
willen stoten (en wie had dat verwacht). Na al dat gekakel over het grasmaaimachine in de
vorige raadsvergadering was men nu zo slim geweest te bespreken. En als men de normale
weg bewandelt, dan is er geen vuiltje aan de lucht; zonder problemen werd dit agendapunt
dan ook aangenomen. Kosten voor de wegenschaaf 110.000 gulden.
Sprak ik al eerder over dhr. Boeren en dhr. Nooren, alias de fraktie Ulicoten, dat bleek en
kel en alleen wat gestommele en gerommel vooraf te zijn geweest. Zij kwamen pas goed los
toen de koek over de boskern van dhr. A. Geerts in Ulicoten aangesneden werd. Wat was
en is het geval. Dhr. AGeerts wilde voor, zoals hij beweert, voor een goede exploitatie van
zijn bedrijf enige bomen uit de weg ruimen die tussen enige weilanden van hem gesitueerd
lagen. Volgens het college moest hij de bomen die reeds geveld waren ter plaatse herplan
ten en mocht de nu bedoelde boskern niet geveld worden. Dit bleek voor enkele raadsleden
zo’n precaire kwestie dat zij op de plek des onheils eens poolshoogte waren gaan nemen.
Dat het woord boskern op verschillende wijze uitgelegd kan worden bleek dra. Dhr. Raey-
maeckers had het over enkele bomen en nog wat dooie rommel. Dhr. Boeren sprak over
een onnozel boske en de voorzitter hanteerde met grote stelligheid het woord boskern.
Men had blijkbaar al moeilijkheden verwacht, want toen werd gevraagd naar de nadere be
tekenis van boskern, dreunde de voorzitter deze zowat van buiten op.
Vooral dhr. Boeren was fel gekant tegen de ongegrondverklaring van de gemeente. Hij
hield een warm pleidooi voor de agrariese bedrijven in het algemeen: over het extra werk
per man, de sterk gestegen kosten, de onteigening van grond, de landbouwvoorlichtings-
dienst en wat dies meer zij. Dhr. Vermeer moest hier eens om lachen en beweerde dat de
boeren wel wat in konden leveren, want er was toch al een zuiveloverschot zo had hij in de
kranten gelezen en op TV gezien. Dat liet dhr. Boeren, bij wie toen het rood tot boven zijn
wenkbrauwen steeg, er niet bij zitten. Hij liet dhr. Vermeer op niet mis te verstane wijze
weten dat het bij boeren dikwijls om duizenden guldens gaat en niet over 50 gulden schoon
in het handje waar de FNV dikwijls al een hoop drukte over maakt. De voorzitter had
moeite om de danig verhitte gemoederen wat te bedaren en het gesprek in het gareel te hou
den. Het ging tenslotte om de ongegrondverklaring van het bezwaarschrift van dhr.
Geerts.
Nou die ongegrondverklaring die door B&W was voorgesteld ging na alle voorgaande
schermutselingen mooi niet door: vijf stemmen tegen en vier voor.
Ongegrond verklaren van een beroep ingevolge
de kapverordening.
De heer Boeren ging er ook hier al stevig tegen
aan. Met de steun van de heer Raeymakers
werd bestreden dat het beroep van de heer
Geerts uit Ulicoten ongegrond zou zijn. De
- -
B. Boeren, A. Nooren:
Het zit fout met woningbouw
in Ulicoten!!
heer Raeymakers had er weinig moeite mee dat
betrokkene het perceel toch zou kappen. De
herplantplicht ter plaatse zag hij helemaal niet
zitten. Volgens hem kon dat best op een andere
plaats binnen de gemeente en als dat niet tot de
mogelijkheden behoorde moest er in overleg
met staatsbosbeheer maar buiten de gemeente
grenzen opgeplant gaan worden.
De heer Boeren haalde vooral economische
motieven aan die er voor pleitten het beroep
wel gegrond te verklaren.
Burgemeester Hogenbosch stelde dat betrok
kene duidelijk op de hoogte was dat toen hij
het betreffende perceel kocht het een boskern
betrof. De consequenties daarvan konden ook
hem bekend zijn aldus de raadsvoorzitter.
Toen er over het voorstel van het college
gestemd werd, bleek de meerderheid gewonnen
voor de visie van de heren Boeren en Raeyma
kers en werd het voorstel van het college ver
worpen met 5 tegen 4 stemmen, (de heren
Grimbergen en Evers waren wegens ziekte af
wezig) Overigens veranderd dit besluit niet
bijster veel voor de heer Geerts. Immers de be
palingen uit de boswet blijven van kracht en er
zal dus wel opgeplant worden. Tenminste deze
laatste conclusie viel op te maken uit de woor
den van Mevr. Smit-Rijgersberg.
De overige agendapunten
De andere agendapunten van de raad gingen
allen vlot onder de hamer door. Het leek er in
het begin zelfs op dat een en ander in een re-
cordtempo afgewerkt zou zijn.
Goedkeuring werd gegeven aan de volgende
punten:
1Voorstel tot wijziging van de pensioenveror-
dening voor wethouders
2. Voorstel tot het verlenen van een aanvullen
de renteloze lening aan TC Baarle
3. Voorstel om geen extra subsidie te verlenen
aan de stichting PLUSPOP voor het te organi
seren popfestival op 15 juni a.s.
4. Voorstel tot wijziging van de gemeenschap
pelijke regeling Regionale Brandweer Midden
Brabant.
5. Voorstel tot wijziging van de tarieven voor
het zwembad Boschoven
6. Voorstel tot wijziging van de gemeenschap
pelijke regeling Hypotheekfonds Noord Bra
bantse gemeenten
7. Voorstel tot aankoop van een strook grond
aan de Gen. Maczeklaan van de heer A. Smits
8. Voorstel tot het besluiten tot formele toetre
ding per 1 januari 1979 tot het woonwagen-
Voor de fraktie Ulicoten kwam nu pas het klapstuk. Onder het hoofdstuk schriftelijk inge
diende vragen (de rondvraag is afgeschaft) was het de fraktie Ulicoten die op het gebied
van de woningbouw wat nattigheid begon te voelen. Zij had wat beloftes en toezeggingen
van B& W eens nader onder de loep genomen en vastgesteld dat daar nog geen sodemieter
van uitgekomen was. De 22 beloofde woningen zouden er eerst in 1979 komen, teon in het
eerste kwartaal van 1980 en nu in het tweede kwartaal van 1980 als dat zo doorgaat dan
staan er in 82 nog geen nieuwe woningen in Ulicoten, aldus alweer dhr. Boeren. Verder had
hij nog wat gegrasduind in terreinen aan de Chaamseweg en de Bernardusstraat en dit in
samenhang gebracht met het nog te bouwen aantal woningen en hij was tot de conclusie ge
komen dat van de hele planning van B& W geen sikkepit deugde. Wederom bleek dat dhr.
Vermeer nogal veel in kranten tuurt en ook geregeld naar de beeldbuis staart, want weer
had hij uit deze media begrepen dat de huizenmarkt in Nederland is ingestort en dat dat
ook zijn weerslag heeft op de sociale woningbouw in geheel Nederland en dus moest de
fraktie Ulicoten niet zo hoog grijpen op dit gebied.
Dat was voor de fraktie Ulicoten de tweede stoot ónder de gordel. Getergd merkte dhr.
Nooren op dat dhr. Vermeer niet zo maar de mond van hét college moest praten. Nee, de
hele zaak bleef schemerig en schimmelig en aangezien de burgemeester een dezer dagen
toch naar ’s Hertogenbosch moest, merkte dhr. Boeren tot slot op dat hij dan daar de zaak
maar eens aan elkaar moest breien. Om een beetje'in de termen van de fraktie Ulicoten te
blijven: dit varkentje lijkt nog niet gewassen.
Gek, het woord intentie is deze keer niet een maal gevallen, of zou dat de bedoeling zijn ge
weest?? Tot in mei.
Was er tijdens de behandeling van de agenda
punten al wat ’’vuurwerk” geweest bij het be
handelen van een ongegrond verklaring van
een beroep ingevolge de Kapvergadering kwam
de fraktie Ulicoten met nog wat extra’s. Door
hen namelijk waren een aantal schriftelijke
vragen ingediend m.b.t. de woningbouw in
Ulicoten. Ze maakten zich ernstige zorgen over
de voortgang van deze woningbouw. Voor de
gestelde vragen en het antwoord daarop van
het college verwijzen wij naar de aparte hoofd-
ing die hieraan gegeven is.
Wel willen we even wat nader stilstaan bij de
discussie hierover. Immers het antwoord van
het college was kennelijk onbevredigend voor
de raadsleden uit het Ulicootse. Onaanvaard-
'baar en onvoldoende aandacht dat waren ter
men waarmee de heer Boeren zich van zijn on
tevredenheid liet blijken.
Het geheel ging er steeds meer op lijken dat er
iemand niet duidelijk zijn zin kreeg en dan
maar heel hard op de grond gaat stampen om
van zijn ontevredenheid te getuigen, (een beeld
wat we in een eerdere raadsvergadering al eens
vernamen van de heer Grimbergen)
De fraktie Ulicoten werd zowel van de zijde
van de raadsvoorziter als van collegaraadsle-
den er duidelijk op gewezen dat in hun opstel
ling nu heel wat onredelijks zat. De heer Ver
meer bv. viel het college bij in die zin dat hij
verwees naar de geluiden uit de landelijke pers
waaruit duidelijk viel op te maken dat er grote
problemen zijn bij de sociale woningbouw.
Zelfs bij grote projecten wordt het al twijfel
achtig of men de richtprijs nog kan halen, ter
wijl hier over veel kleinere aantallen gesproken
wordt.
De heer Leuris wees er de Ulicotense fraktie op
dat men nog niet lang geleden bij de aanvang
van een commissie vergadering waarbij de te
bouwen woningen zouden worden toegewezen
nog niet voldoende kandidaten had voor het te
bouwen aantal. Men moest toen nog gaan bel
len voor kandidaten.
Dit alles kon zowel de heer Boeren als de heer
Nooren niet overtuigen van de onredelijkheid
van hun opstelling.
Het leek zo’n rustig avondje raadsvergaderen te worden. Dhr. Grimbergen en dhr. Evers
samen een eenheid vormend als lont en kruitvat, waren afwezig respectievelijk wegens
ziekte en vakantie. De lente kwam pas op gang en alles was zo zwoel en rustig. Maar het is
een bekend gegeven dat alle vogeltjes zo rond deze tijd een ei leggen en niet alleen de vo-
geitjes maar ook de fraktie Ulicoten zat met een ei boordevol vuurwerk dat zij deze avond
kwijt moesten.
De voorzitter starte overrompelend. Om iets na half acht opende hij de vergadering en om
10 minuten over half acht waren er al liefst 12 agendapunten van de 22 aangenomen. Dhr.
Leuris die zo rond deze tijd kwam aanwaaien wa dus maar een goede tien minuten te laat,
maar had al wel de helft van de vergadering gemist.
Blijkbaar was hij hier zo beduusd van dat hij verder niet meer in het spel voorkwam want
het enige dat hij nog aan inspiratie kon opbrengen was wat gebarentaal aan het adres van
Mevr. Smit en wat gebrabbel over de woningbouw in Baarle-Naussau
De fraktie Ulicoten begon zich te roeren, zij het nog rustig, na het inschenken van een bak
lurk, ook wel koffie genoemd. Toen nl. kwam het punt van het kippenhok van dhr A
Sluis aan de orde. Na wat heen en weer gepraat tussen dhr. Boeren, mevr. Smit en de voor
zitter of het stulpje aan de Luktebaan nu een kippehok moest blijven of tot een tweede wo
ning omgeturfd moest worden, was dhr. Boeren uiteindelijk nog het dichtst bij de oplos-
Sgaanmieven ”Pmerk,në k'PPen M'n“ Meen maar luxueuzer mochten
Dhr. Nooren volgde schuifelend het voorbeeld van zijn collega. Bij het extra aandachtie
bestuderen en minutieus gepuzzel van het begeleidend schrijven over het aanvullend kre
diet van die aanleg van een parkeerterrein aan de Stationsstraat had hij een ’’redaktionele"
d<7 pUn,jeS Op de 'e zetten dat er eerst I56-00 gulden werd gevraagd en
nu 346 000 gulden dat zou totaal bijna een half miljoen betekenen, terwijl het toch alleen
maar de bedoeling was het krediet van 156.000 gulden op te trekken naar 341.000 gulden.
De voorzitter stelde hem gerust: 341000 gulden was meer dan genoeg. Mocht dhr Nooren
dit artikel met net zoveel toewijding en overtuiging lezen dan zal hij nu binnensmonds
mompelen dat het niet moet zijn de puntjes op de i zetten, maar het puntje op de i zetten.
