'Van DE SPAR Communie De tot föeer en L- I I I I I I I I I I I I I I I sleutel.” eiElLIUK iets*; bit 0 BWEFEWILETOHW I I GROTE NACHTVLUCHT KOFFIE enTHEESffi# It' F. COU WEN BERG i - fijne the£ voor g j Ha de schoonmaak is Uw huis als nieuw met Balatum, Behang selpapier, Grond- en Lakverf in alle kleu ren van ALS U GOED REKENT De moeilijke stap I I 1 P. Antens, of A. Mol enz. V TH NEDERLAAGTOURNOOI GLORIA A. 6) alles op één kaart (Wordt vervolgd) ZELFSTANDIGE KRUIDENIERS POSTHUMUS - BREDA Stoomververij Chemisch reinigen Depót A. M. MARTENS Nieuwste. A 47, B.-Nassau De fijnste koffie en de geurigste thee, superkwaliteit waar van U werkelijk genietAltijd vers en fijn. Hiervoor hebben wij: Kerkboeken, Rozenkransen, Beeldjes, Schilderijtjes Tasjes, Kruisjes, enz het bekende adres: Chaamseweg 105 tel- 217 B. N. Rouwgoederen verven binnen 2 x 24 uur ROELLOFFZEN Tilburg Depót Kennes-van Roey Kerkstraat a 243 Baarle U kum gerust meer kopjes koffie en thee drinken. Want op elk pakje koffie en op elk pakje thee heeft U 10°/o voordeel koffie Ie kwaliteit 2.04 (40 Sparzegels) thee 1e kwaliteit 76 ct (15 Sparzegels) B I Het adres voor Uw bruidsbouquetten 1ste Nieuw-Ginnekense bloemisterij G. ROOVERS Dorpsstraat 9 Ulvenhout Tel.279 Oullckx Schoenhandel Reparatie-inrichting Stationstraat Baarle-Nassau Vele nieuwe snitten voorjaars- schoenen ontvangen. Zeer vlotte modellen in sportschoenen voor dames en heren. De sortering duifjes kinderschoenen is uniek. Pracht collectie in verschillende kleuren en modellen. Komt U eens zien, wij tonen U onze collec tie zonder verplichting tot kopen Aanbevelend i papier niet had gezien. Hij belde. Tot de ondergeschikte, die verscheen, zei hij: „Bel Mr. Anthony Barrington op en vraag hem, zo spoedig als het hem slechts mogelijk is, hierheen te komen. Zeg, dat het zeer belang rijk is.” Toen de deur gesloten was, ging hij voor het venster staan en staarde over de rivier. Oorlog was nu eenmaal oorlog en tussen hem en Barrington was dit eigenlijk het geval. Hij wilde Lilian voor zichzelf hebben en zou alles in het werk stellen om te voorkomen dat Barrington met haar ging trouwen. Iemand, die iets wenst en in staat is, zijn wens te verwezenlijken, is in elk opzicht ge rechtigd om van de gelegenheid gebruik te maken Wat verlangde hij toch naar Lilian! Hoe aantrekkelijk had zij er uitgezien, toen zij zo overtuigend bij hem kwam pleiten voor Barrington... Hij wachtte totdat een grote sleep voorbij was gevaren en keerde toen naar zijn lessenaar terug. Een van zijn men sen kwam hem raadplegen. Nadat Burton had gehoord, wat hij had te zeggen en er zijn accoord aan had gegeven, zei hij: „Onze hout-concessie aan de Djamsi-Rivier, laat mij daarvan de documenten eens brengen.” Gedurende een uur bestudeerde hij de pa pieren, welke hem waren gebracht, en toen werd hij onderbroken door de boodschap, dat Mr. Barrington hem wenste te spreken. Tony trad binnen en Burton kon niet na laten hem met een eigenaardige blik aan te zien. Zij hadden elkaar reeds verscheidene malen ontmoet, doch dit was de eerste maal, dat zij als tegenstanders tegenover elkaar stonden, dacht Burton. „Dus dit is de man, die al mijn plannen in de war heeft gestuurd en Lilian van mij heeft afgenomen?” peinsde hij, terwijl hij Tony de hand schudde en hem een stoel aanbood. „Ik ontving een bericht, dat u mij direct wenste te spreken,” zei Tony. „Het scheen nogal belangrijk te zijn. Wat is er aan de hand?” Burton bood hem een sigaret aan. „Ik heb begrepen, dat die „Green Funnel Line” je een lelijk verlies heeft bezorgd,” merkte hij op. Tony knikte. „Het is ook verkeerd om te zetten.” „Dat is zo,” stemde Tony toe. „Indien ik ooit weer eens iets te beleggen zou heb ben...” Hij liet de zin onvoltooid en blies een grote rookwolk uit. „Wel ongelukkig, vindt Heden avond 17 Mei bij Alf. van Rooy, Café „Tommels Hof" Iedereen kan mee doen en er van genieten. Er zijn 24 ereprij zen waarvan de eerste ‘n beker en 150 fr. Inleg f 1,of 13 fr. Geef U spoedig op bij: Ant. v. Loon, Alf. v. Rooy Voor al Uw voorkomend familiedrukwerk naar Drukkerij De Jong, Baarle-Nassau s. Zondag: GLORIA I - GILZE I Hemelvaartsdag, GLORIA I - VIOLA I u niet, nu ik mij juist heb verloofd? Er be staat niet veel kans meer, dat u ons dat thee servies behoeft te geven als bruidsgeschenk, zoals u Lilian reeds had beloofd.” Burtone leunde achterover in zijn stoel en drukte de toppen van zijn vingers tegen elkaar. „Ik wenste de verloving te verbreken,” zei Tony gelaten, „doch Lilian wilde niet. Zij dringt er op aan om te wachten. Zij kan het doen, natuurlijk. Indien er een mogelijkheid is, maarmaar het heeft eigenlijk geen zin. Het kan nog jaren, nog jaren duren indien het ooit gebeurt voordat ik in staat benWederom liet hij de zin onvol tooid. Burton keek hem even aan. Een gedachte kwam in hem op. Veronderstel ten slotte - dat hij toch niets deed... Tony gewoon zijn gang liet gaan en wachtte om te zien, wat er gebeurde. Zachtjes schudde hij het hoofd. Neen. Hij had zijn woord gegeven. Hij moest iets doen. En bovendien zou hij een heel lange tijd moeten wachten, voordat dui delijk zou gebleken zijn, dat Tony niets kon bereiken, terwijl het andere plan een rede lijke tijd de zekere kans bood, dat er iets beslissends gebeurde. „Je hebt een betrekking nodig,” zei hij plotseling. „En daarom heb ik je laten komen - om je er een aan te bieden.” Tony staarde hem aan. „Ik moet zeggen, dat het heel vriendelijk van je is, Burton,” riep hij uit, „doch ik denk, de soort betrekking...” Burton hief zijn hand op. „Jij en Lilian zijn vrienden van mij. Na tuurlijk wil ik je aangelegenheden niet zo maar laten lopen zonder alles te proberen om jullie te helpen. En ik kan toevallig iets heel bijzonders aanbieden, iets heel goeds, dat bovendien die kans kan geven, die je wenst, Barrington. Begrijp wel en ik ben nu heel openhartig tegen je dat ik datzelfde aan bod niet aan een ander zou doen. Ik ben benieuwd, hoe je er over denkt.” „Benieuwd hoe ik er over denk?” herhaal de Tony, terwijl hij zijn sigaret wegwierp. „Ik brand van verlangen om de details te horen! Steek eens van wal!” Doch Burton scheen geen haast te hebben om direct tot de kern van het geval te komen. Bedachtzaam zat hij nog immer met de top pen van zijn vingers tegen elkaar. „Gelukkige duivel,” dacht Tony, eerder bewonderend dan benijdend, terwijl hij naar hem keek en wachtte totdat hij verder zou gaan. Burton zou niet zo spoedig in derge lijke omstandigheden kunnen geraken, als waarin hij, Tony, nu verkeerde. „Je hebt een betrekking nodig, waardoor je zo spoedig mogelijk geld kunt verdienen,” zei Burton zonder op te zien. „Een betrekking, die je bijvoorbeeld in staat stelt binnen een paar jaar te trouwen. Is dat niet zo’n beetje de gedachtengang?” „Het ideaal!” verbeterde Tony met een glimlach. Hij voelde zich elk ogenblik hoop voller gestemd. Die inleiding wees er op, dat Burton waarschijnlijk wel iets goeds had aan te bieden, iets, dat hij zonder enige schaamte zou kunnen aanvaarden. Een goede kerel, die Burton. Toch bliksems aardig van hem om zo aan hem te denken. „Kijk eens.” begon Burton opnieuw. „Je moet goed begrijpen, dat er in dit geval van een soort liefdadigheid geen sprake is. Het geen ik je nu ga aanbieden is iets, dat ik aan een ander misschien ook zou aanbieden, be halve echter op één punt. En dat betreft niet het salaris, doch de kans, die ik er aan wil verbinden. En nu, nu komen wij tot de kern van de zaak.” Hij stond op en begon door het vertrek heen en weer lopen. „Barrington, je weet waarschijnlijk, dat Burton en Co. een West-Afrikaans handels- huis is. Wij handelen in allerlei tropische producten, waaronder ook hout. Heb je wel eens van de Djamsi-rivier gehoord?” Tony schudde het hoofd. „Welnu deze is in West-Afrika, in een niet al te gezonde en wat betreft blanken zeer eenzame streek. Wij hebben daar een con cessie het recht om te vellen, op te slaan en te vervoeren al het hout dat zich op een zekere oppervlakte bevindt. Het wordt in houtvlotten naar de dichtbijzijnde haven ver voerd, begrijp je. In hoofdzaak mahoniehout er groeit in dat deel een buitengewoon goede soort. Natuurlijk inlanders voor het zware werk, en blanken als opzichters.” „Is het daar...?” begon Tony, toen hij even zweeg. Gebr. van Draanen, Baarle De beste kwaliteit aan de laagste prijzen. behoeft U Uw schoolgeld niet terug te halen! Maar dan betaalt U ook voor 1 liter pudding GEEN 6 CENT TEVEEL Bergère pudding in zakjes, zogenaamde Belse pudding kost maar 13 cent vooreen hele liter melk. Reken eerst, koop dan, en LI gaat met Bergère pudding naar huis naar het „Zij dwong mij zij dwong mij er bijna toe,” mijmerde hij, totdat ineens de uitdruk king van zijn gelaat veranderde. In zijn ogen kwam wederom die onheil spellende blik, welke Mrs. Lane reeds zo had doen verschrikken. „Ja, waarom niet?” zei hij halfluid tot zich zelf. „Dat is een idee!” III. Het was de grootst mogelijk dwaasheid, het spel zo maar neer te werpen, wanneer men het volkomen in handen had, maakte Godfrey Burton zichzelf wijs. Onder invloed van het moment, waarop een paar violet- blauwe ogen bedroefd en smekend naar hem keken, had hij zich laten verleiden tót een belofte, waardoor hij zichzelf diep-ongeluk- kig zou maken. Hetgeen was geschied, was juist dat, waarnaar hij zo had verlangd: Barrington geruïneerd, zodat van een huwe lijk met Lilian geen sprake meer kon zijn. Waarom zou hij, Burton, het de man mogelijk maken, tóch met haar te trouwen door hem een kans te geven? Hij zou zijn belofte hou den maar op zijn manier. Van onder zijn voeiblad nam hij het stukje papier, dat hij er tijdens Lilian’s bezoek onder had geschoven. Het was een nota over een verkoop van een groot aantal „Green Funnel Line’ -aandelen welke hij niet eens bezat. Het was een gewone beursoperatie om de prijs nog meer naar beneden te doen gaan. Hij haalde zijn schouders op, toen hij de nota doorlas. Hij had zijn woord tegenover Mrs. Lane niet verbroken, zei hij bij zichzelf. De catastrophe was niet door hem veroor zaakt en toen de berichten hierover hem een maal hadden bereikt welnu, toen was er toch eigenlijk niets tegen, dat hij van deze toevallige samenloop van omstandigheden gebruik maakte en een weinig meehielp om de koersdaling wat te versnellen? Gelukkig maar, dat Lilian dit kleine stukje WW Ml tWI n I DE SPAR I A a

Kranten Regionaal Archief Tilburg

Baarle-Nassau - Ons Weekblad | 1952 | | pagina 4