IVOROL:
ONZE F EMILlifWiB
HOEST
m &!ïe termen.
ABDIJSIROOP
BOEKBESPREKING.
EVEN LACHEN
BOTANICA.
Aan lager wal.
De Kwaliteits-tandpast^»
■ril"IBM-I1 l ~l IWIIW'TTWriirT-mnT~~~ - ^36=
heid had genoten, moest hij toch de Hoi-
Mon Repns, s’ avonds te vermoetd was
om iets aan conversatie te doen. Nu ech-
ging men de nieuwe bewoners verwel-
verrukt over de lieve familie die men had
ontmoet, Aan de belofte om op eenvoudi
ge wijze met elkander te converseeren,
werd door alle families trouw de hand ge-
i houden, ’t Waren werkelijk aangename
avondjes, die men met elkander door
bracht onder het maken van muziek of
het spelen van een partijtje. Wel vond
de andere zaal, waar drie tafels ieder voor
acht of tien personen gedekt stonden, ge-
noodigd werden tot een een-voudig maar
degelijk souper. Hier kon men toosten
hooren die van de hoogste blijdschap, het
Dank zij de voortvarendheid des bur-
gemeesters waren de werkzaamheden
reeds zooverre gevorderd, dat men lang
voor November kon beginnen met het in
orde brengen der woning, die eene week
voor Allerheiligen werd betrokken en er
door de nieuwe verf en de prachtige over
gordijnen recht gezellig uitzag.
In dien tusschentijd had de familie
zich weinig of niets met de overige bewo
ners van het dorp kunnen bemoeien,
daar ze vooreerst een tijdlang afwezig
was, om Pierre te Zutfen en Angelique
te B. op de kostschool te doen en dan
AKKER'S
Parijs. Daar hadden de vicomtes de Lin
ge hunne goederen bezeten, die verbeurd Driedekker bij d fan
verklaard waren, terwijl met de opheffi m i zijdestelling van d
van het Edict van Nantes de brieven van
adel verloren waren gegaan. Zich erom
doodtreuren zou hij niet, die wijzende
op zijn hartgeloofde dat daar de adel
moest zetelen, en zoo toch getrouw bleef
aan het wapendevies van zijn geslach::
Virtus nobilitat! Hij was geboren Hollan
der, maar kon zich toch zoo heel gemak
kelijk niet in het hollandsch uitdrukken,
omdat hij door een tante in Parijs opge
voed en tot het jaar 90 toen hij zijn za
ken aan kant had gedaan en naar den
Haag was getrokken om het werkvolk
in zijn groote lakenfabriek, te Verviers in
Belgie genoodzaakt was geweest steeds
fransch te spreken. In den Haag beviel
het zijn familie niet, Hij had er nog al ’ns
„de Witte” bezocht, buiten de gewone
amusementen van concerten en opera’s,
waarin ook zijn familie deelde, maar over
het algemeen was het er zoo’n stijve boel
dat ze voor altijd genoeg hadden van den
Haag en snakten naar een eenvoudige en
hartelijke conversatie. Eerstdaags wensch
te hij te worden voorgesteld als lid der
sociëteit, om dan met zijn nieuwe vrien
den druk te biljarten, wat altijd zijn lieve
lingsspel was, en waarmede hij opgang
had gemaakt op „de Witte” bij verschil
lende andere vreemde snoeshanen. Met
deze en andere interessante mededeelin
gen was het uur van middernacht lang
voorbij, en na een hartroerende toost van
den burgemeester om uit naam van allen
dank te zeggen voor de gulle receptie
met aanbeveling in de vriendschap der de
men het over het algemeen vreemd, cat
nine met geheele ter-
ouw des huizes het
hoohste woord scheen te v i cn n, en ter
wijl aan de opvoeding der kin deren niets
werd gespaard blijkens l'.un scholen, het
pleegkind Keetje les van 'dea dorpsschool
meester kreeg en als wemig mw-r dan
eene dienstbare werd beschouwd. Slechls
zelden trof men haar aan in den familie
kring en was zij er, dan was de toon voor
al van Driedekker dikwijls zoo onaange
naam tegen haar, dat van lieverlede een
gevoel van medelijden met het werkelijk
lieve kind ontwaakte, hetwelk gevoed
werd door de mededeelingen der meiden,
dat ze in één woord de verschoppelinge
der familie was.
Nagenoeg anderhalf jaar verliepen er,
sedert de familie zich had gevestigd in
den Achterhoeken nog wist men er niets
anders van, dan hetgeen De Lingeopden
avond van het souper, en later bij ver
schillende familie- en sociëteitsbezoeken
goedvond hierover te vertellen, en wat
in hoofdzaak neerkwam op het verkeeren
der familie in de meest gedisringeerde
kringen. Niemand gaf zich trouwens in
dien lijd eenige moeite om van buiten af
iets meer te weten te komen zoowel om
de moetlijke communicatie als door het
toevallig ontbreken van intieme relation
tusschen Haagsche families en die van
het dorp.
Gelijk meermalen geschied, daagde
ook hier, juist toen men het minst er aan
dacht het noodige licht, door het bezoek
van een logeetje uit Voorburg bij Van
Kalken. Marie van Kaken het eenige kind
dier familie, bracht de maanden Jnli en
Augustus door bij eene tante in Arnhem.
Bij kennissen van deze ontmoette zij Jane
Verbruggen uit Voorburg, Nagenoeg van
gelijken leeftijd, ontstond er tusschen de
beide meisjes zulk een innige vriedschap,
dat Marie tegen de thuiskomost hare
ouders berichtte, dat zij door hare nieuwe
vriendin zou worden gebracht, voor wie
zij daarom een dag of drie belet vroeg,
want langer kon Jane onmogelijk blijven,
daar haar tijd ook begon op te korten.
Wordt vervolgd.
2
janus, de gemeenteveldwachter, had
op den dag der aankomst zijne handen
vol, om op hoog bevel, de jeugd te belet
ten samen te scholen op de stoep van
Bram. Er was gelukkig dan ook genoeg
ruim baan toen tegen half de familie haar
intocht deed. Bram, die dien avond nog
meer bezoek had dan anders was zoo
mogelijk nog geheimzinniger; alleen wil
de hij wel meededeelen, dat „het volk
daarboven” te vermoeid was om naar
beneden te komen, maar hem had op
gedragen den burgemeester te verzoe
ken morgen tegen 12 uren met de familie
naar buiten te gaan. Ondanks het regen
achtige weer was den volgende alles op
de been tegen de tijd, dat de nieuwe in
woners hun intocht hielden bij Bram.
Wie verhindering had, zette zich achter
de schuifgordijntjes om tenminste wat
te zien. Daar komme ze! klonk het van
een paar straatjongens, en ja wel, mijn
heer met den burgemeester voorop en in
druk gesprek met dezen, terwijl hij zich
telkens omkeerde en tegen de dames
lachtte, die volgden met de burgemees
ters vrouw, en bij deze informeerde: of
er kans zou zijn in de buurt van, of in
het dorp zelf, een binnen- en een werk
meid te krijgen, die niet zoo geheel onge
dresseerd waren? Naast mevrouw De
Linge, die in omvang het tegenover ge
stelde van hare zuster was, liep zeker
het aangenomen kind, daar nevens Drie
dekker een jongen en een meisje gingen
zoo sprekend op elkander gelijkende, dat
ze Pierre en Angelique moesten zijn.
Hun toilet onderscheidde zich in alle op
zichten boven dat van het pleegkind, het
welk met mevrouw de Linge zoo den in
druk gaf, dat zij het minste in tel waren.
komen, die over het algemeen een goe
den indruk maakten en blijkens het keu
rige, maar wel wat overdadige ameuble
ment een grootfortuin schenentebezitten.
Allerhartelijkst vond men na het afleggen
der contrabezoeken de inventatie aan de
verschillende families voor soirée in het
lokaal der sociëteit te geven door de fa
milie De Linge.
Een paarfamilies uitgezonderd, namen
allen de uitnoodiging aan, en waren er
onder hen ook al, die niet geheel de ge
dachte aan bluf in zich konden onder
drukken; het woord dat de Linge sprak
tot de gasten toen het eerste glas wijn ge-
presenteerd was, hief allen twijfel op om
trent de bedoelingen der familie. Niet om
bluf te slaan, zoo verzekerde hij, noch om
eenigen toon voor 't vervolg aan de con
versatie te geven, maar uit dankgevoel
voor de hartelijkheid hem en de zijnen
bewezen, had men deze soirée gearran
geerd. Zij gevoelden zich schuldenaars,
want zoowel rechtstreeks als zijdelings
hadden zij om velerlei bezigheden reeds
vele invitaties afgeslagen. Nu washet hun
een genot, hier in dit lokaal allen te ver-
eenigen, om met allen nader in contact
te komen en zoo den grond te leggen voor
een „conversation”, waarbij Fransche
jovialiteit zich vereenigde met holland-
sche degelijkheid. Daartoe willen wij,
zooveel wij kunnen, het onze bijdragen,
en wijl wij daarbij op uw allermedewer-
king mogen rekenen, wijd ik dit glas aan
onze vriendschap, en drink: a vótre santé
messieurs et mesdames!
Met vochtige oogen en geroerde har
ten had men na deze gevoelvolle speech,
de glazen tegen elkander gestooten en ge
ledigd. Men bracht den avond verder door
met gesprekken over algemeene onder- j
werpen, totdat om half elf, de gasten in Linges, scheide men, van weerszijden
diepste gevoel, de innigste vriendschap
gewaagden. Maar ontboeide de wijn dé
tongen, ze schiep ook vooral bij de Linge
een een vertrouwelijkheid, waardoor zij
die aan tafel zaten, geheel op de hoogte
kwamen van de afkomst en het leven der
familie. Op gedempten toon immers
het zekerste bewijs van vertrouwelijkheid
vertelde hij hoe sommigen De Linge
op zijn hollandsche uitspraken en daar
door geloofden aan eene hollandsche af
komst. Hoewel hij er niet tegen had, dat
men dit deed, ja, er eene eere in vond
j van echt hollandsch ras te zijn, omdat
c o ziin qes acht altijd ho andsche gastvrij-
door het af-en aanlopen van Bram naar i t 4 u
heid had genoten, moest hij toch de Hol-
landsche afkomst tegenspreken De wieg
van zijn geslacht was in de nabijheid van i
Dr. F. v. d. Meer, Catechismus, dat is
onderrichting in het ware Geloof. Uitg.
geeft talloze
hier omwille
- Wie kan me zeggen, welke planten ’t
grootste eiwitgehalte hebben?
Spinazie met eieren, meneer!
de(n) Echtgenoot, Sibbekunde, Praena-
en Naamspatronaat,
aan al onze mensen van harte aanbevolen.
veroorzaakt door een kou
gebruike men Abdijsiroop
die de vastzittende slijm
zal doen loskomen en Uw
hoest snel zal verdrijven
Vanouds beproefd bij hoest,
griep, bronchitis, asthma.
m I I l III M—M—IM III IIIIWIIITTII W --■.VM»
in zijn „Katholisches Familienerziehung”, en
geheel vervuld van de daarin vervatte geest,
vormt het de eerste volledige godsdienstpae-
dagogiek voor het huisgezin, die in het duitse
taalgebied is verschenen. Dit is nu werkelijk
eens een boekje, dat in een groot tekort voor
ziet. Inderdaad wordt in vele kringen de
laatste 25 jaar veel te weinig aandacht be
steed aan de godsdienstige vorming, die het
kind ook reeds vóór de schoolplichtige leer
tijd in het huisgezin dient te ontvangen. Het
feit alleen, dat we „catechismus leren”, als
het summun van godsdienst-paedagogische
wijsheid zijn gaan beschouwen, toont aan,
dat er iets niet in orde is. We stellen maar ai
te vaak het „kennen” boven het „doen”, het
„hebben” boven het „zijn”. Doctor Kotter, -
zelf huismoeder, naar we menen - wijst ons
een nieuwe en betere weg. Een weg, die
toch eigenlijk weer heel oud en heel natuur
lik is: de weg van de traditie. Zij toont ons
aan, hoe de godsdienstige opvoeding, vanaf
de dag der geboorte, op de eerste plaats
uitgaat van de omgeving, van het voorbeeld
der ouders. Zij laat ons zien, hoe reeds het
kind in de wieg een zekere indruk krijgt v;
Gods majesteit en bestaan, wanneer het ziet,
hoe zijn ouders eerbiedig hun gebed verrich
ten. En zo bespreekt ze de godsdienstige vo:
ming door heel de jeugd, en
wenken en raadgevingen, die we
van de plaatsruimte niet nader kunnen be
handelen. Zij, tie de duitse taal machtig zijn,
mogen zich de kleine uitgave getroosten e
het werkje aanschaffen. Het zal hun honderd
voudig voordeel bieden.
Job. F. Schohhcrs.
Prof. Dr. Fr. Schneider, Katholische
Familienerziehung, 3e Auflage, Uitg. Her
der en Co., Freiburg im Br., gr. oct.
XVII 367 pag. RM. 3.60, geb. RM.
4.80.
Prof. Schneider, de beroemde katholieke
paedagoog, die als geleerde van naam en
goed huisvader theorie en praktijk met elkaar
weet te verbinden is in ons land ook buiten
wetenschappelijke kringen bekend: naar ik
meen, verscheen enkele jaren geleden een
nederlandse vertaling van zijn boekje „Deine
Kinder und Du" als artikelenreeks in de
Kath. Ill. Het bovengenoemde werk „Katho
lieke Gezinsopvoeding” zet als het ware de
kroon op Schneider’s paedagogische activi
teit. Dit boek, dat volgens de ondertitel „een
grondige, zinrijke, natuurlijke gezinspaedago-
giek (is) voor allen „die als Vader en Moe
der, Opvoeder en Priester verantwoordelijk
heid dragen”, behandelt in een 15-tal hoofd
stukken de voorkomende problemen van de
katholieke opvoeding in het huisgezin. Uit
gaande van het Wezen en de Taak van het
Gezin bespreekt schr. achtereenvolgens de
Betekenis van de Gezinsopvoeding, de Keuze ontsproten aan een wens van Prof. Schneider
van den Kleuter, loon en straf, spel en arbeid,
de Godsdienstige Opvoeding van het Kind,
de Litteraire Opvoeding, de Muzikale Op
voeding, Opvoedkundige Problemen in de
Puberteit, en tenslotte de Huis- en Gezins-
catechese. Reeds aan deze korte opsomming
kan men zien, welk een schat van inzichten
en ervaringen in dit boek vervat zijn. Wij
geloven, dat vele ouders - en zij die het willen
worden - door de lezing en bestudering van
dit werk zeer veel zullen leren, wat hun bij
de opvoeding hunner kinderen van pas komt.
Juist in zijn verbinding van bovennatuurlijke
en natuurlijke ervaring komt het bij uitstek
aan, hoe men hic et hunc de volledige uit
bloei van de huwelijksgemeenschap, de vor
ming van het kind, kan verwezenlijken.
heid van het Geloof blijft niet aan de geleer-, van
den (of schijnheiligen) voorbehouden, doch tale Opvoeding, Doopsel
I openbaart zich vooral aan de kleinen: Re- de Godsdienstige Gezinssfeer, de Opvoeding
i velasti pauperibus”. Daarom ook zij dit boek
Het Spectrum, Utrecht, gr. oct. 536 pag. j
Prijs f 6.90.
Het is met een zekere eerbied, dat men
dit prachtig ingebonden, waarlijk magistrale
over in bewondering, wanneer men zich zet
werk ter hand neemt. En deze eerbied gaat
tot het verwerken van de stijlschone en zeer
diepzinnige tekst. Gewapend met een enor
me theologische eruditie levert de bekwame
Auteur, die van der Meer is, een glasheldere
en overweldigende uiteenzetting van de 12
Artikelen des Geloofs, zoals we die allen
reeds op de schoolbanken geleerd hebben,
maar welker majestueuze schoonheid we nim
mer genoeg kunnen bevroeden. Heel de ka
tholieke geloofsschat komt in dit boek uit
stekend tot haar recht. Het geloof, de deug
denleer, Gods bestaan en wezen, de Schep
ping, de Voorzienigheid, de Verlossing,
Christus en de Kerk, de Sacramenten: alles
wordt hier behandeld in een schone taal en
een haast dichterlijke visie, welke in ons taal
eigen op dit gebied haar weerga niet vindt.
Het boek is uiteraard voor z.g. intellectuelen
geschreven; wij geloven echter, dat het, on
danks enkele duistere passages, aan iederen
katholiek, die waarachtig leeft uit zijn geloof,
heel veel zal hebben te zeggen. De schoon-
Dr. Elisabeth Kotter, Weg des Kindes
zu Gott, 2e Aufl., Uitg. Herder en Co.
Freiburg im Br., gr. oct. XI -|- 152 pag.,
RM. 2.—, geb. RM. 3.20.
Wat we onzen duitsen geloofsbroeders
steeds weer moeten benijden, wanneer we
kennis nemen van hun nieuwere litteratuur,
I is het overstelpend aantal uitstekende wer-
1 ken op katholiek-opvoedkundig gebied. Toch
i vormt dit boekje een unicum. Waarschijnlijk
